آدما از دور جذاب ترن. مثل دختری که با خیال پردازی دربارهی یه اسطوره به خواب میره. یا مردی که تو افکارش یه هنرپیشه رو ایدهآل ترین زن روی زمین میدونه. اما توی واقعیت ما در کل چندان باهم متفاوت نیستیم. اون جاست که وقتی به این درک میرسیم تو ذوقمون میخوره. اما ته تهش، همون تفاوتای جزئین که باعث میشن روابط شکل بگیرن؛ که هروقت از رفتارا و عادتای خودمون خسته میشیم به دیگری پناهنده میشیم. + نوشته شده در جمعه سی و یکم شهریور ۱۳۹۶ساعت 22:19&nbsp توسط خواب دزد |

جدایی بخش انکار ناپذیر زندگی؛ گاه راهی برای رهایی، گاه منفورتر از رسوم بربری. گاه همگام ناگاهِ مرگِ و پر اشگ، گاه به شیرینی چای تلخ پای طلوع. گاه به ضرب دریده شدن غزالِ غافل از یوز، گاه به آرامش رویش گردو بر دار. گاه به ضرورت حضور ذر

انسانها دوست داشتتی میشوند. با لبخندهایشان، محبت کردن و محبت چشیدنشان، با داشتهها و ازدست دادنیهایشان... اما معصومانه ترین حالشان، گاه دیگریست. نه به هنگام بخشش کردن و نه به هنگام خواب. آن وقت که بدون تعلقات، برهنه میشوند تا آ